|
Unutmayı bilip sevgiyi bilmeyenler unutur ama sevmeyi bilip de unutmayı bilmeyenler asla unutmaz, çünkü onlar sevgiye aşıktırlar... Sevgiye hasretlerdir...
Ruhumdan başka dostum olmadı ve derdimi dinleyen sadece gönlüm vardı.
Ben ne adamlar gördüm elbisesi olmayan. Ben ne elbiseler gördüm icinde adam olmayan...
Bütün dünyayı sevginin renklerine boyayıp insanlara dağıt. Kendini sevginin bir rengi diye tanıt, çünkü senin varlığın sevgiye en büyük kanıt.
Arkadaş vardır gıda gibidir, onu hep ararsın. Arkadaş vardır ilaç gibidir, gerekirse ararsın. Arkadaş vardır hastalık gibidir, onu aramazsın o seni bulur...
Arkadaş kış ortasında yaz getiren, dost çöl ortasında suyunu paylaşandır. Sen benim Canım Dostumsun...
Arkadaşlıklar aşka dönüşebilir, ama aşklar arkadaşlığa asla dönüşemez.
Dostluk günah olmayacak kadar masum, köle olmayacak kadar özgür, umulmayacak kadar yakın, unutulmayacak kadar derin, tek başına yaşanmayacak kadar zordur.
Dostluklara mesken bu yürek aşklara değil, sevgilinin gözlerine değil dostun sözlerine, selamına, merhabasına muhtaç bu yürek. Merhaba ey dost bu gece de yürektesin...
Güneşe bağlandı korkuyla önce insan, sonra ateşe, suya ... Ay battı, su kurudu gün bitti.. Sevgi, kardeşlik ve dostluktur sonsuz olan.. Can Dostuma... 1 [2] |